«گائوک»، دوست و همراه مرموز میرزاکوچک‌خان
«گائوک»، دوست و همراه مرموز میرزاکوچک‌خان

گائوک (با نام مستعار هوشنگ) یک چهره سؤال‌برانگیز است. هویت وی، دلایلش برای پیوستن به جنگلیان و شیفتگی کامل وی نسبت به کوچک‌خان، هنوز در پرده‌ای از ابهام باقی‌مانده‌است. وی یک آلمانی از اتباع روسیه بود که چند سال در کنسولگری امپراتوری روسیه در تهران شغل رایزنی داشت. بعدها در روز ورود لشکریان سرخ (شوروی) […]



گائوک (با نام مستعار هوشنگ) یک چهره سؤال‌برانگیز است. هویت وی، دلایلش برای پیوستن به جنگلیان و شیفتگی کامل وی نسبت به کوچک‌خان، هنوز در پرده‌ای از ابهام باقی‌مانده‌است.


وی یک آلمانی از اتباع روسیه بود که چند سال در کنسولگری امپراتوری روسیه در تهران شغل رایزنی داشت.

بعدها در روز ورود لشکریان سرخ (شوروی) به ایران (۲۰ اردیبهشت ۱۲۹۹) گائوک نیز، به عنوان مترجم با رؤسای سرخ وارد ایران شده و در رشت به عضویت کمیته مرکزی انقلابی دولت شوروی ایران انتخاب می‌شود.

موقعی که میرزا کوچک خان و [یاران] همدستانش از رشت خارج شده و در جنگلهای فومنات موضع گرفتند، گائوک از روس‌ها جدا و با میرزا متحد شد.

وی که مترجم رسمی شده بود، مضمون سوسیالیستی نطق‌های نمایندگان شوروی را در ترجمه‌های خود تبدیل به عقاید اتحاد اسلامی می‌نمود و چندین بار مضمون نطقهای روس‌ها را غلط ترجمه می‌کند.

روزی از میرزا کوچک خان می‌پرسند: «آیا می‌دانید که گائوک نطقهای روس‌ها را صحیح ترجمه نمی‌کند؟» میرزا در جواب می‌گوید: «شاید گائوک مترجم بدی باشد ولی عجالتآً وجود او لازم است و باید در این سمت بماند، زیرا هم رفقای من و روس‌ها به او اطمینان کامل داریم. او یگانه شخصی است که می‌تواند اتحاد جنگل با روس‌ها را نگه دارد»

گائوک یا هوشنگ چنان «مجذوب شخصیت کوچک خان شد» که از بازگشت به روسیه خودداری کرد و در شمار یکی از محارم رهبر جنگلی درآمد.

وی در نهایت از همراهی با کوچک خان دست نکشید و در جنگل ماند؛ و خود همسر و دخترش مسلمان شدند. وی تا واپسین لحظات در کنار کوچک‌خان ماند و در کوه‌ای میان تالش و خلخال، همراه او بر اثر سرما یخ زد و جان سپرد.